«قصه انقلاب»
ساعت ٤:٥۳ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٩ بهمن ،۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

«قصه انقلاب»

Aziz_najafpour@yahoo.com

«و قلنا یا آدم اسکن انت و زوجک الجنه و کلا منها رغدا"... »     (بقره ٣٧-٣۶-٣۵)

« و گفتیم ای آدم! خود و همسرت در این باغ سکونت گیرید و از هرکجای آن که خواهید، فراوان بخورید و به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید بود . پس شیطان هر دوی آنها را از آن بلغزانید و از آنچه در آن بودند ایشان را بدر آورد و فرمودیم : فرود آیید، شما دشمن همدیگرید و برای شما در زمین قرارگاه است، و تا چندی برخورداری خواهید بود . پس آدم از پروردگارش کلماتی را دریافت کرد و خدا او را ببخشود آری! اوست که توبه پذیر مهربان است . »


«قصه انقلاب»

Aziz_najafpour@yahoo.com

«و قلنا یا آدم اسکن انت و زوجک الجنه و کلا منها رغدا"... »     (بقره ٣٧-٣۶-٣۵)

« و گفتیم ای آدم! خود و همسرت در این باغ سکونت گیرید و از هرکجای آن که خواهید، فراوان بخورید و به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید بود . پس شیطان هر دوی آنها را از آن بلغزانید و از آنچه در آن بودند ایشان را بدر آورد و فرمودیم : فرود آیید، شما دشمن همدیگرید و برای شما در زمین قرارگاه است، و تا چندی برخورداری خواهید بود . پس آدم از پروردگارش کلماتی را دریافت کرد و خدا او را ببخشود آری! اوست که توبه پذیر مهربان است . »

پیروزی انقلاب اسلامی ، تحقق آن وعده الهی بود که خداوند برای مومنین جهادگر فی سبیل الله بر شمرده است و اینگونه بود که مومنان به پاس زحمات و ایثاری که در راه خدا متحمل گردیدند، گام به بهشت گونه ای گذاردند که باغبانش می گفت: « از هر کجای آن که خواهید فراوان بخورید »  

هزاران شهید بهای ورود به این بهشت گونه بود. بهشت گونه ای که دیگر در آن راحت می توانستی بدور از فشار شیطان و شیطان صفتان که کمر همت بسته اند تا مومنان را غمگین و افسرده کنند و یا با سخنان لغو و گناه آلوده، فشاری مضاعف بر دوششان تحمیل نمایند، در راه خدا جهاد کنی مسجد بسازی به کمک آوارگان و یتیمان و فقیران بشتابی و با جماعت همراه شوی ونماز جماعت بر پا داری و از فضای معنوی جامعه دینی استفاده کنی و آخرتی بهتر، هم برای خود و هم برای دیگران مهیا  سازی و یا به جنگ ظالمان بروی و مستضعفان را از زیر یوغ جهل و ظلم نجات دهی و زمینه را برای خوب شدن آنان که می خواهند خوب بشوند، آماده کنی و خود در غروبی دل انگیز بر بلندایی بنشینی  و فرو رفتن خورشید را بنگری!

دیگر راحت می توانستی باغچه ای پر از گلهای محمدی بکاری تا سحرگاهان که نسیم می وزد عطر دل انگیز گلهای تازه شکفته باغچه­ات، کوچه پس کوچه های شهر را پرکند و از حصار ها در گذرد و سر به صحراها و بیابانها بگذارد و از شرق تا غرب عالم را با خود همراه کند و دلمردگان را طراوتی دوباره ببخشد و عاشقان را شوری دوباره و تشنگان را جامی دوباره عطا کند .

دیگر پسربقال سرکوچه­ تان می توانست بدون احساس حقارت از نداشتن ماشینی با کلاس مثل ماشین فلان آقا، تو را هم سوار بر ترک دوچرخه زنگ زده اش بکند و دو نفری کوچه پس کوچه های شهر را که دیگر پر از خدا و عرفان شده است ، بگردید و بدون دیدن دخترکان ناآگاهی که با نیرنگ، بزک کرده و به خیابان فرستاده شده­اند، در مورد نحوه حل مشکلات مردم و درمان صدها زخم استضعاف و اسارت مادی و روحی آنان بیندیشی و با شور و شعف ناشی از احساس حریت و آزادی از دست شیطان و نفس، آرام بگیری

می توانستی مطمئن باشی که دیگر فلان گردن کلفت، جرات تجاوز و زورگفتن به تو را نخواهد داشت و اگر هم چنین چیزی رخ دهد، قوه قهریه ای در هیات حاکمه خفته است که متجاوز را به صلابه خواهد کشید و مظلوم را به حقوقش خواهد رسانید .

دیگر می توانستی مطمئن باشی که خود و برادر و خواهرهایت با جبر آموزش طبقاتی، از تحصیل محروم نخواهید شد و فرمان انوشیروان33 که فقط اشراف و شاهزادگان را محقّ تحصیلا ت می دانست برای همیشه در گور خواهد شد و هر کس فقط به تناسب هوش و استعداد و همت و تلاش شخصی خودش، درجات علمی را به انتخاب خویش طی خواهد کرد .

دیگر می توانستی مطمئن باشی که کسی با کار کمتر،بیشتر از تو نخواهد خورد و کسی نخواهد توانست با تکیه بر گنج پدر، که معلوم نبود قبلا از کدام راه نامشروعی انباشته گشته است، تمامی فرصت های اجتماعی را از دست تو برباید به حدی که دختر مورد علاقه ات هم به خاطر ماشین اسپورت پسر بهمان آقا، دلش را زیر پایش بگذارد و از تو بگذرد!. دیگر بچه های مسجد به خاطر بی تقوایی بزرگترهایشان و .. از خدا و پیغمبر زده نمی شدند . و هانیه و المیرا و نسرین موهایشان را از زیر روسری هایشان بیرون نمی گذاشتند و از رقاصه­های لوس آنجلس نشین تقلید نمی کردند . تو مجبور نبودی به خاطر معصومیت از دست رفته یاسمن تا صبح اشک بریزی و سرت را بر بالش بفشاری!

دیگر می شد هم عاشق شد و هم خدایی بود... مثل هزاران لاله عرق بر پیشانی که در گلستان بهشت زهرا روییدند و مثل«فهیمه»34، که بعد نگاشتن نامه­هایش، ستاره­ای شد و به آسمان رفت و ما گم گشتگان فقط نشانه­ای کوچک از او در زمین  به یادگار داریم.

آری دیگر می شد مثل همه اینها شد و بود و توانست .

آری! آن نسیم صبحگاهی که سپیده دم پهنه دشت را درمی نوردد و آهوی وحشی بیابان را فقط به عشق استشمام بارقه ای از خود، آواره کوه و دشت می کند، دیگر وزیدن گرفته بود و با موسیقی آرام بخشی، که در گوش زمینیان می خواند همگان را به یاد آن عهدی می انداخت که در صبح روز ازل، با الهة عشق و زیبایی بسته بودند .

و اینگونه بود که فرزندان محرم توانستند برای یک بار هم که شده ذبح شدن حسین حق و حقیقت را در کربلای زمینیان مشاهده نکنند و مسجدها  بسازند و بر مناره اش فریاد آزادی از هر نوع قید و بند را برآوردند و دین را با عشق، و نه با کراهت و اجبار ، انتخاب کنند و در زمین صبحگاه پادگان دوکوهه شب را به نماز شب به صبح برسانند و آرام آرام قدم در صحرای بیکران ابدیت بگذارند و از میان غرش رودهای بزرگ و از زیر بارش بارانهای عظیم، با طمانینه و طیب خاطر فقط با پای عشق و ایمان بگذرند و تا آنجا بروند که فاصله­شان تا خورشید هیچ نباشد  و تازه آنوقت است که بر اثر گرمای آفتاب ، «هیچ» شان هم هیچ شود و جالب اینکه سنت خداوند بر این است که مبدا و منشاء حیات و اصلاح در زمین همین «هیچ»ها باشند .

همانطور که گفته شد این بهشت گونه باغبانی داشت که می گفت «از هر جای آن که می خواهید فراوان بخورید» ولی فقط به یک شرط : ولا تقربا هذه­ الشجره... « به این درخت ممنوعه نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید بود».

شما در این بوستان پرگل از عطر گلهای زیبا ، فراوان بهره مند شوید ولی به این درخت نزدیک نشوید که درخت حدود الهی است که اگر از میوه این درخت «عدول از حق» متمتع شوید، از ستمکاران خواهید بود . در این گونه بهشت گونه بگردید و فعالیت و رشد کنید و دروغ نگویید ، دزدی نکنید ، حق مردم را نخورید و با همدیگر مهربان باشید . قسط را بر پا دارید در راه خدا جهاد کنید امر به معروف و نهی از منکر نمایید و دست یتیمان را بگیرید ، بیت المال را ضایع نکنید، جنگ قدرت و مسابقه ثروت راه نیندازید . فقیران را در یابید و دل آنها را نشکنید . خدا را فراموش نکنید و...

از آنجا که انقلابیون فرزندان آدم هستند پس شاید تکرار اشتباه پدر توسط آنها عجیب ننماید و شاید، باید انتظار داشت که تاریخ دوباره تکرار گردد و آدم (ع) دوباره فریب شیطان را بخورد و مرتکب گناه بگردد و از بهشت هبوط کند و و اینگونه هم شد!.

تاریخ دوباره تکرار گردید و انقلابیون به آن درخت ممنوعه نزدیک شدند و حرام خوردند و دزدی کردند و تهمت زدند و اسراف کردند و خدا را فراموش نمودند و شرک ورزیدند و و آنگاه هبوط رخ داد و از آسمان ندا آمد که: «قلنا اهبطا منها جمیعا"بعضکم لبعضٍ عدوّا... »

آن فضای زیبا و روحانی که محملی برای رشد روحی و فکری و اجتماعی انقلابیون بود تبدیل به بیابانی خشک و بی آب و علف شد که جز زقوم در آن نمی رویید ! و «بعض» ای نمی شد یافت که با «بعض» ای دیگر «عدو» نباشد ! و همگان در مهبطی سخت گرفتار آمدند .

ایمان جای خود را به شرک و کفر داد و حسادت ها شروع شد و شعله های بی امانش ،دامن گلستان پر گل انقلاب را فرا گرفت و آن لاله های سرخ که سحرگاهان با وزش نسیم صبح گاهی عطرشان در فضا می پیچید ، پژمردند و سکوتی سخت بر فضا حاکم شد. فساد در دریا و خشکی آشکار گشت و به حدی بالا گرفت که تا دیروز که چادر به سر کردن فاطمه و حجب و حیایش، مورد تحسین همه فامیل و دوستانش بود دیگر مانع «آزادی و حقوق زن» تلقّی گردید و او که تا دیروز به واسطه ارتباطی که با خدا داشت همچون شعله­ای، گرما بخش محیط لطیف خانواده شان به شمار می­رفت دیگر پشت کیوسک تلفن­ای و یا اردوی دانشکده­ای و یا گردش در پارکی، آنقدر مشغول گشته بود که نه تنها خانواده را، بلکه «گرما» را هم فراموش نموده بود!

  به بازار که می رفتی، همه اش دزدی و کلاشی و ربا خواری و حرام خوری بود. به محکمه که می رفتی همه اش حق کشی و نامردی و رشوه و رانت بود و خیابانها پر از فساد ،‌پارکها پر از شیطان و سینماها پر از انحراف .

همانطور که خداوند گفته بود «ظهرالفسادُ فی البرّ و البحر بما کسبت ایدی الناس» 37

اگر پول نداشتی و لباس رنگارنگ نمی پوشیدی و ماشین گران قیمت نداشتی و در ساختمان مجلل زندگی نمی کردی، آدم کلاس پایینی به حساب می آمدی و اگر پول نداشتی نمی توانستی مدرسه غیر انتفاعی بروی و اگر مدرسه غیر انتفاعی نمی رفتی نمی توانستی دانشگاه قبول شوی و اگر دانشگاه قبول نمی شدی آدم بی عرضه نامیده می شدی و دچار مرگ زودرس در اوج جوانی می گشتی !

اگر پول نداشتی تحقیر می شدی و اگر تحقیر می شدی اذیت می شدی و برای فرار از این فشار به هر دری می زدی و چون همه منافذ طبیعی درآمد توسط عده ای غصب شده بود پس به سمت دزدی ، رشوه و .. روی می آوردی و از جامعه، امنیت اقتصادی ، فرهنگی و اخلاقی را سلب می کردی !

اگر پول نداشتی نمی توانستی زن بگیری و اگر بابایت پول نداشت کسی به خواستگاریت نمی آمد و تو می ماندی و میلیونها دختر و پسر ازدواج نکرده و پا به سن­گذاشته، که قدم به قدم به سمت فساد و مشکلات روانی حرکت می کردند

و اگر هم پول داشتی روز به روز وحشی تر می شدی و خون مردم را بیشتر در شیشه می کردی و حق ها که به ناحق نمی خوردی و زندگیها که از هم نمی پاشاندی .

اگر پول داشتی راحت می توانستی در یکی از دانشگاههای خوب کشور به اسم نوبت دوم یا انتقال به داخل!  اسم بنویسی و با اندکی زحمت یک مدرک مَشتی بگیری و به ریش جواد و اصغر که از شدت درس خواندن چشم هایشان بابا غوری گشته بود، بخندی و همچون فاتحان، سوار بر مرکبی گران قیمت بشوی و موبایل با کلاست را به رخ همه بکشی و قلب هزاران ضعیف حسرت به دل را زیر چرخهای ماشین ات لِه کنی

شهر شلوغ بود و مردم در خود می لولیدند و هیچ کس حواس­اش به آسمان نبود و کسی پیدا نمی شد تا هوس دیدن صحنه دل انگیز غروب خورشید را بکند و یا در نماز شبی دلش بشکند و همچون آن مرد بزرگوار تاریخ، کیسه نان را بر دوش بگیرد و بر اطراف شهر بگردد و آرام بخش شبهای تنهایی یتیمان و ضعیفان بشود و این پرده سیاه رنج را با خورشید توحید بدرد .

شهر در هیاهوی خویش گم بود و دیگر کسی به زیباییهای خفته در نقش های به یادگار مانده از دوران جوش و خروش انقلاب، کار نداشت و از همه آن آرمانها و حقایق فقط چناری زخم خورده که زخم هایش نشان از آن دوران پر شور داشت ، باقی مانده بود . و بر روی آن چنار فرشته ای زیبا ، اما غمگین که با حسرت مردمان را می پایید، خانه کرده بود و شبانگاهان بر بلندترین شاخه چنار پیر می رفت و آرام می گریست . صدای گریه اش در کوچه پس کوچه های شهر می پیچید. اما خوابی عمیق همه را فرا گرفته بود و اگر احیانا کسی خواب پریشانی می دید و از جا می جست ، برای اینکه به صدای فرشته که به دنبال بیدار کردن فطرت انسانها بود گوش فرا ندهد، متکا بر سر می گرفت و دستها بر گوش می نهاد و لحاف بر سر می­کشید تا مبادا خواب غفلتش برهم بخورد .

فرشته زیبا غمگین بود ولی هنوز رگه های امید در دلش می درخشید . او به دوران شکست طلسم شیطان و روی آوردن دولت حق امیدوار بود و با خود می اندیشید که همانطور که آدم (ع) توانست کلماتی از خداوند فرا بگیرد و توبه کند و به سوی بهشت برگردد، آیا انقلابیون هم خواهند توانست آن کلمات را فرا بگیرند و به «بهشت گونه» برگردند؟...فهمیدن جواب این سوال زمان می­برد ...