ساعت ۱٢:٤٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٤ خرداد ،۱۳۸۳  کلمات کلیدی:

بسم الله الرحمن ارحيم

 

 

شب بود                                                                                                         ا.م

ماه پشت ابر بود

ابر بود

آسمان پر ابر بود

آسمان در انتظار غرش يک برق بود.

شب بود

آسمان دلتنگ بود

تنگ بود

روزن اميد و بهجت تنگ بود

بر خلاف ساير شبها …

پای آهوی خيالم ، لنگ بود

آسمان در انتظار غرش يک برق بود…

...........................

باد می­آمد ولی، ديوانه­وار

بر در و ديوار می­کوبيد خود را ، ولی ديوانه­وار

..........................

ناگهان نوری فضا را  دور زد

انفجاری رخ نمود از سوی شرق

 چشمهای خسته­ام،

ناگهان برقی ز فرط شوق زد

چشمهای آسمان ،

  بعد از آنکه بغضش شکست،

پر اشک شد.

من هم آرام، پنجره را گشودم  و گريستم

...........................................................................................................................

بو شعری او زامان کی نقده ده دبيرستان اوخوردوم يازميشام.

بير گئجه­کی اور­گيم چوخ دولموشدور و هيچ کس يوخودور کی قارانليق گئجه­می دولدورا  و او چتينليک­لريمی، ايشيق­ليک دان راحات ايليه. و اگر بيرکس اولسايدي دا، ايليه بيلمزيدی کی بو چيرپينان قلبيمی ياواشالدا.

گئجه­نين چوخی سوووشموشدی­ کی، او ايلديريم چاخدی و من کی گوزوم سلطان يعقوبون قارالتيسيندا قالميشدی آغلاديم و او زاماندان  احساس ايله­ديم کی بو دنيادا، گلک کی بير  گوزلليکين بولاغی اولا . کی اگر اولماسا، آزی بودورکی منه زندگانليق چوخ چتين اولاجاک­دير.

    او گئجه­ييديرکی او قاينار بولاغی، کی نشانه­لرينی يئدی­گوزون گوزلرينده و سلطان يعقوب­اون دره­سينده و عظمتلی باباحسن دره­سينده و ايستکلی گادار چاييندا گورموشدوم، تاپديم...

اونا گؤره او گئجه هيچ ياديمدان چيخمياجاک­دير.

 

 ¤